Like

Η Angelina Jolie μας γράφει από τη Namibia #2

Καθώς το HarperBazaar γιορτάζει την 150η επέτειό του, η Jolie μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για τα δικαιώματα των γυναικών και την ευθύνη μας απέναντι στο περιβάλλον.

By  and 

To άρθρο είναι από το Harperbazaar.com

Eπιμέλεια Γιώτα Πετσιώτη

(2/5)

Διάβασα πρόσφατα ότι το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ προέβλεψε ότι θα χρειαστούν 83 χρόνια για να κλείσουν τα κενά των δικαιωμάτων και των ευκαιριών ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες όλων των χωρών. Δεν πρόκειται για πρόοδο για τις γυναίκες εις βάρος των ανδρών, αλλά για την εξεύρεση ισορροπίας προς όφελος όλων. Ογδόντα τρία χρόνια φαίνονται πολύ περισσότερα για οποιονδήποτε, άνδρα ή γυναίκα, θα ήθελε ποτέ να ελπίζει ή να φανταστεί.

Η μητέρα μου, η οποία ήταν εν μέρει Ινδιάνα Iroquois από την πλευρά του πατέρα της, μου έμαθε ότι οι Iroquois λένε ότι πρέπει να εξετάζουμε τον αντίκτυπο των αποφάσεών μας για τις επόμενες επτά γενιές. Είναι δύσκολο να είμαστε τόσο σκεπτόμενοι, με όλες τις πιέσεις στη ζωή μας, αλλά μου φαίνεται ότι είναι μια όμορφη φιλοδοξία.

Έτσι, όποιος κι αν είσαι εσύ που διαβάζεις το άρθρο – ένας γιατρός, δικηγόρος, επιστήμονας, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μαθητής, δάσκαλος, μητέρα, σύζυγος, αγόρι ή κορίτσι πιστό αντίγραφο της μητέρας σου – ελπίζω ότι θα δεχτείς σήμερα να σκεφτείς πώς μπορούμε όλοι να συμβάλουμε στο να κάνουμε έναν κόσμο καλύτερο.

Υπάρχουν πολλά που δεν μπορούμε να προβλέψουμε για τον κόσμο σε 150 χρόνια από τώρα. Ξέρουμε όμως ότι τα δισέγγονά μας θα ζουν με τις συνέπειες των αποφάσεων που παίρνουμε τώρα, όπως ακριβώς μπορούμε να εντοπίσουμε την προέλευση των προβλημάτων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα στις ρίζες τους σε προηγούμενους αιώνες.

Ήταν στις αρχές του 19ου αιώνα, για παράδειγμα, που η τρέλα για το ελεφαντόδοντο και άλλα προϊόντα από άγρια ζώα απογειώθηκε σε ορισμένες χώρες, μαζί με την ευρύτερη καταστροφή του περιβάλλοντος. Εκατομμύρια ελέφαντες, λιοντάρια και άλλα είδη περιφέρονταν στην αφρικανική ήπειρο, διάσπαρτοι πληθυσμοί βρίσκονταν απέναντι σε αδιάκοπη λαθροθηρία και στην επέκταση της γεωργικής γης, μειώνοντας έτσι τον φυσικό τους βιότοπο.

Οι φωτογραφίες πάνω σε αυτό το κομμάτι τραβήχτηκαν σε ένα φυσικό καταφύγιο στην έρημο Namib της Namibia. Το καταφύγιο άγριας ζωής είναι υπό την εποπτεία του N / aankusê Foundation, με επικεφαλής τους φίλους μου Marlice καιRudievanVuuren. Η κόρη μας Shiloh γεννήθηκε στη Namibia και η οικογένειά μας έχει συνεργαστεί με τους Rudie και Marlicγια την προστασία της χώρας αυτής κατά την τελευταία δεκαετία. Για μένα, η Namibia αντιπροσωπεύει όχι μόνο τους δεσμούς της οικογένειας και της φιλίας αλλά και την προσπάθεια να βρεθεί η ισορροπία μεταξύ ανθρώπων και περιβάλλοντος τόσο κρίσιμης σημασίας για το μέλλον μας.